In het mooie sportcomplex aan de Galecop in Nieuwegein stonden we op 10 december, zonder Mootje en Milan, om 10.30 uur gereed om te spelen tegen JSV. Zij staan op dat moment tweede, en wij derde in de rangorde. Waarschijnlijk is dit de laatste wedstrijd voor de winterstop.
Onze jongens zitten er vanaf het begin flink bovenop; erg leuk om te zien dat ze er echt zin in hebben. Ze werken keihard en spelen heel goed samen. Ondanks, of misschien wel dankzij, dat harde werken is de ruststand 0-0.
10 minuten in de tweede helft weet Jens de stand te veranderen: hij staat weer als vanouds in de spits. Hij gaat alleen in de aanval, maar zijn eerste schot stuitert helaas af op de handen van de keeper. In de rebound weet-ie hem er echter keurig in te leggen: 0-1.
Mick heeft nog even een akkefietje met de scheids; volgens de laatste is Mick met de bal in zijn handen buiten de 16 gekomen. Mick’s verklaring is dat hij werd geduwd. De scheids geeft een vrije trap ongeveer op de (korte zijde) van het 16-meter-gebied. De scheids trekt en sjort wat aan het Sportingmuurtje, en een JSV-er mag schieten. Gelukkig gebeurt er niets.
Weer wat later heeft de scheids een onderonsje met Abraham en een JSV-er. Van een afstandje ziet het eruit of ze een standje krijgen, maar toch krijgt Abraham een vrije trap mee.

Alles ging goed, tot het niet meer goed ging (=Cruiffiaans): in de 50ste minuut scoorde JSV; 1-1. Onze jongens kakken in. Het wordt een slome bende, die nauwelijks meer over de helft komt. Dat is dan ook de eindstand.

Onze vlaggenist gaf achteraf te kennen dat hij het zwaar te verduren had gehad; dus (nog meer dan anders) bedankt voor inspanningen!