Je moet het maar kunnen, ‘s morgens in alle vroegte met een ander team mee, drijfnat bij Sporting aankomen, auto in, omkleden, weer drijfnat tijdens de warming up, de hele wedstrijd op het doel en echt niks te doen hebben en in de verte je medespelers in de stromende regen gade slaan die er lustig op los scoren.
SEVIM NAMENS DE D6M BEDANKT! jouw instelling is echt super.
De D6M moest naar Doorn. Het laatste stukje van die reis ging langs statige villa's gelegen langs een bosrand.
De meiden in mijn auto verwachten heel wat van het sportcomplex in Doorn. Maar daar aangekomen was dat snel voorbij. Bij betreden van de kleedkamer werd mij verzekerd dat de meiden daar niet gingen douchen. De D6M was niet geheel volledig Belen en Aaricia konden niet meespelen wegens fysieke ongemakken en Nina en Annick begonnen in de wissel na de hele week ziek zwak en misselijk te zijn geweest.
We gingen spelen tegen een team uit de onderste regionen van onze afdeling (en dat was het veld trouwens ook). Ondanks het verschrikkelijke weer en de niet te stoppen regengordijnen was de warming up gewoon zoals altijd goed verzorgd maar de kou hielp daar ook bij denk ik. Als je tegen een mindere tegenstander speelt moet je een ding niet doen en dat is teveel lopen met de bal.
En dat deden we ook niet we speelden erg goed en snel in de combinatie en al snel scoorde Lola de 1-0 en zo liepen we uit inde eerste helft naar 3-0.
De tweede helft gingen we achterin een op een spelen en gingen door waar we gebleven waren. Elkaar zoeken in de combinatie en voorin de actie maken en zo werd het 0-10.
Ik geloof dat Lola de meeste goals had gemaakt en Valerie haar eerste, klasse meiden. Maar de meiden achterin die zo plichtsgetrouw hun mannetje uitschakelen en de bal altijd weer snel inspelen wil ik ook even noemen.
Voetballen in de stromende regen is nooit leuk maar de manier waarop wij zaterdag tot 10 goals kwamen was erg goed en laat zien dat de D6M onder alle omstandigheden altijd in een zo hoog mogelijk tempo voetbalt.