Het was even verwarrend; op de plek in Montfoort waar de TomTom ons naartoe had geleid bleken twee voetbalclubs te zijn gehuisvest. MSV ’19 bleek de club aan de rechterzijde te zijn. We kregen een mooi kunstgrasveld toegewezen, dat goed te overzien was vanaf een overdekte tribune, en, wat helemaal luxe was: een klok die keurig op tijd werd aangezet.

We waren helemaal compleet, maar Milan wilde niet meedoen, vanwege een blessure. Mick heeft dus twee helften gekeept. En hoe! Hij heeft wel 10 ballen uit het doel gehouden.

In de eerste helft kreeg het D4-team van MSV’19 veel kansen. Onze verdediging was bij vlagen zo lek als een mandje, en Mick stond er vaak helemaal alleen voor.
In de 21ste minuut (en dankzij de klok is dit geen schatting!) viel MSV’s eerste doelpunt.
MSV had nog een paar keer gevaarlijke aanvallen, maar dankzij de enorme sprints van Cas gingen ze er niet meer in.
Althans in de eerste helft. Want in de derde minuut van de tweede helft zat-ie weer: 2-0.

Toen kwam wat Jan de ‘Anschluβ’ noemde: Sam scoorde in de vijfde minuut: 2-1. Die stand gaf onze jongens weer hoop (en de ouders langs de lijn niet minder). Onze verdediging was na dit doelpunt ook beter; met name Mo en Jens vielen mij op. Het leek wel alsof er collectief was besloten dat de bal er niet meer door kwam. Dat lukte (althans voor wat betreft de score), maar in de tiende minuut hadden we een engeltje op onze schouder; in de rebound kon een MSV-er rustig uithalen om te schieten, maar gelukkig kwam de bal op de paal. Oef.
Er kwamen veel aanvallen van onze zijde; Joep J schoot een aantal malen van afstand op doel, Splinter kon nog een keer schieten (werd gehouden), Joep K had een aantal breaks, maar nu zat dat engeltje op de MSV-schouders. Bovendien stonden we erg vaak buiten spel, en moesten dan weer alles helemaal van voren af aan opbouwen.

In de 19de minuut werd een aanval van Joep K en Sam beloond; Joep twijfelde tussen afspelen of zelf schieten, en koos voor het laatste. Een goede keuze, want hij zat. 2-2.

Dat was de officiële eindstand. Niet onvermeld mag blijven de actie in de 25ste minuut: de keeper van MSV kreeg een hoge bal in zijn doel, en moest een stapje achteruit doen om hem te vangen. Vanuit de positie van de ouders leek het alsof de keep achter de doellijn moest zijn geweest, maar de scheids vond het geen doelpunt.

Het was een erg leuke en spannende wedstrijd.