Rond 20 juni 1997 verschijnt er een foto in weekblad De Brug van het jongste en het oudste lid van VV de Meern, nav het 50 jarig bestaan. Het oudste lid stond vandaag niet op het veld, het jongste lid speelt nu bij Sporting.

Kijk voor een kort videofragment waarbij Michiel scoort na voorwerk van Alex, hier.

Het is herfst, dus een avondwedstrijd heeft een apart karakter, de lucht is zwaar en ruikt naar gras, de bomen langs het veld B van Sporting veranderen van prachtige herfstzuilen in silhouetten gedurende de wedstrijd. Aan het eind zijn het grote staken die door het kunstlicht tot één bomenrij versmolten worden.

We gaan voetballen en we willen de positieve drive van vorige week vast houden. De wedstrijd van de A1 stond in het kader van een reeks ongelukkige wedstrijden waarbij vorige week voor het eerst gewonnen werd. De opkomst van het elftal is ernaar, foto’s en korte interacties met het publiek, de A1 is veranderd in helden. Dat valt een beetje tegen op het veld, de Meern toont zich als een technisch goed spelend team met mooie combinaties, Sporting laat vooral werkvoetbal zien. Sporting probeert wel op te bouwen in plaats van de lange bal, maar de inspanningen om een bal vanaf de keeper in het spel te krijgen getuigen wel van grote inspanning maar van weinig resultaat. Ook de storende acties om VV de Meern te ontregelen hebben wel resultaat maar het balbezit wat daar uit voor komt wordt even goed weer afgegeven. Over en weer ontstaan er kansjes met als grootste kenmerk: het is slordig. Er had best een bal in de goal kunnen gaan, maar gelukkig gebeurt het niet. Een neutrale supporter ziet een eerste helft die door de fouten en kansen boeit, maar die geen goed voetbal laat zien.

De meeste supporters laven zich in de kantine aan thee ( bier wordt niet gedronken, de uitslag is te onzeker) en hebben een lente gevoel in hun buik, we zouden kunnen winnen. Enkele supporters spelen zich warm op het miniveld vanuit de verwachting dat extra ondersteuning van de A1 nodig is. Dat blijkt ook wel; in de tweede helft. De Meern is sterker en drukt langzaam maar zeker de A1 in het defensief. Onze jongens houden zich met moeite overeind. Eén speler maakt zelfs een overtreding die onbestraft bleef maar die mijns inziens reden zou zijn voor direct rood: natrappen en Sporting onwaardig.
De Meern heeft meer kansen maar rond de 25 minuut van de tweede helft krijgt Sporting door hard werken en efficiënt voetballen drie corners in een tijdsbestek van drie minuten, ze lijken door te drukken. Helaas zakt het spel na deze fase weer in en krijgt VV de Meern volop kansen, ballen in het zijnet, op de keeper en in de kluts tot gevolg. Af en toe valt Sporting aan. Op een onverwachts moment rommelt Alex zich naar voren en schiet Michiel van afstand 1-0. Een mooie goal. 

Daarna herpakt vv de Meern zich niet meer, zelfs bij de laatste corner als de keeper mee gaat in de aanval is de soepele speelwijze van VV de Meern verdwenen, onmachtig dooft de wedstrijd uit.

Samenvatting van de coach: geen goede eerste helft van Sporting, en de gelukkigste heeft gewonnen. Voor de neutrale toeschouwer was de spanning en de inzet voldoende, en het beeld van zoveel kunstlicht dat steeds meer betekenis kreeg in de donker wordende lucht was op zich al voldoende, een als een kind zo blije grensrechter was een mooi toetje.

Paul van der Linden