Sporting D2 (Frank, Lenny, David, Thijmen, Joop, Sem, Kristof, Louis, Bram/wisselspelers Joes Nikolai, Pedro en Quinten) moest het opnemen uit tegen de D2 van Zeist SV. In de auto naar Zeist vertelden de kinderen dat ze vandaag wel heel bijzonder gingen starten. Vier spelers waren een tikkeltje te laat vanochtend en moesten voor straf op de bank beginnen. Het team begon tot verbijstering van de ouders inderdaad met negen spelers aan de wedstrijd. Trainers Yuri en Alex waren onverbiddelijk en brachten pas na het eerste doelpunt tegen de twee aanvullende spelers binnen de lijnen. De scheidsrechter van Zeist begreep het allemaal maar half. Hij telde inderdaad maar elf spelers na de wissel, terwijl er geen spelers van Sporting uitgingen. Schouderophalend ging hij verder met fluiten. Eenmaal op volle sterkte liet Sporting zien verre van de mindere ploeg te zijn. Thijmen kopte mooi de gelijkmaker binnen. Tot aan de tweede helft ging de score gelijk op. Met de stand 2-2 en een aantal gemiste kansen van Sporting gingen beide de ploegen de rust in. Er leek geen vuiltje aan de lucht. Even de gebruikelijke peptalk van Yuri en dan weer voorwaarts richting winst. Dat dachten in ieder geval de meegereisde ouders. Ze leken op maat bediend te worden door een prachtige vroege uitbraak van Sporting en een bekeken schot van Bram. Het buitenspelsignaal van de scheidsrechter sloeg als een bom in. Hoe zouden de spelers deze tegenslag verwerken. Accepteren en doorgaan of …. Het was alsof het licht uitging in de ploeg. De rest van de tweede helft voetbalde Sporting tegen zichzelf. Met 5-2 werd de D2 opgerold door een ploeg waarvan ze normaal gesproken gewoon hadden moeten winnen.