Naast het clubgebouw van postduivenvereniging ‘De Groene Olijftak’ liggen de velden van VVIJ en IJFC.

Met een herfstgeur in de lucht was het een mooie avond, want oktober verwent ons met zomerse dagen. Doel van de avond was lekker voetballen, gaf Marcel aan. Dat mocht ook wel na twee ellendige wedstrijden tegen de Bilt en Nieuwland. Momenteel is een groot probleem de vele blessures in de selectie. De selectie van de A1 kende 8½ spelers (Mauro was er wel maar was eigenlijk geblesseerd) die werden aangevuld met de invalkrachten Florian, Dide, Yuri, Thomas en Bart.

De sfeer bij IJFC was serieus en de meegereisde ouders moesten fluisteren in de kantine want de vrijwilligers van IJFC werden in het kader van teambuilding geïnstrueerd in barhandelingen, waaronder biertappen. Buiten werd op een bijveld warm gespeeld door onze helden.

Om half negen, met een hele mooie maan in het eerste kwartier, betraden de spelers het hoofdveld. Aanvoeder Willem won de toss en koos, om hem moverende redenen, om van helft te verwisselen. De diepere redenen zijn bij deze toeschouwer niet bekend, maar ik ga ervan uit dat dit met tactiek te maken heeft.

Vanaf de aftrap was de tactiek van Sporting wel duidelijk: druk zetten en de bal veroveren. Dat lukte het eerste gedeelte van de eerste helft nog niet zo goed. Talloze doelpogingen van IJFC tot gevolg. Doelpogingen maar weinig kansen, want Sporting speelde achter gesloten en gaf weinig weg.

Yuri speelde tussen de linies en nam het team op sleeptouw. Het tweede gedeelte van de eerste helft was genieten. IJFC kwam niet meer van haar helft dankzij de pressie van Sporting. Door effectief jagen met meerdere spelers werd regelmatig de bal veroverd. De lange bal was uitgebannen en alleen een doelpunt ontbrak, ondanks de vele mogelijkheden. Dit is lekker voetballen. Ook het coachen van elkaar was waarneembaar succesvol. Met een domper werd de eerste helft afgesloten. Bij een counter van IJFC werd een overtreding terecht bestraft met een vrije trap rand zestien. Via de muur zwaaide de bal in de goal, jammer!

In de pauze was de sfeer in het clubhuis wat minder sereen. De cursus tappen was afgelopen en wij werden getrakteerd op een schaaltje borrelnoten bij onze koffie. De muziek schalde uit de speakers.

Met een goed gevoel betraden onze mannen het veld maar na vier minuten fantastisch voetbal zakte Sporting in. De lange bal deed zijn intrede aan beide kanten. Na 10 minuten werd een prachtige counter van IJFC afgesloten met een goal: 2-0. Ruim 10 minuten gebeurde er niets, het voetbal was niet goed. Uit het niets maakte Thomas een run rond de 22e minuut die deed denken aan Overmars in zijn beste dagen, niet zozeer de effectiviteit van de opmars als wel het fanatisme luidde een tweede kentering in. Sporting ging weer succesvol pressen. Direct volgde de kansen. Fatih was er bijna en in de 30e minuut trof Milo doel: 2-1. Geschrokken door het eigen succes liet Sporting even los, om de laatste tien minuten weer mooi druk te zetten. Het was weer lekker voetballen ook al werd er niet meer gescoord en dus verloren.

De coach was tevreden, had gezien dat zijn team druk had gezet en dat de rol van Yuri voorzichtig maar beslist was overgenomen door Milo. Aanvoeder Willem baalde van het verlies, maar liet zich troosten door de barvrouwen van IJFC die inmiddels bier aan het uitdelen waren. Zo profiteerden wij toch optimaal van de cursus biertappen.

Met de halve maan in de spiegeling van mijn bril verbeelde ik mij dat de postduif een bericht verstuurde aan de toekomstige tegenstanders van Sporting:

PAS OP: ALS ZE DRUK ZETTEN ZIJN ZE GEVAARLIJK!