Van te voren werd met spanning uitgekeken naar deze wedstrijd. De Meern F3 is namelijk medekoploper met twee minder gescoorde doelpunten.
Voor de aanvang werd al snel geconcludeerd dat deze tegenstander wel hele goede voetballers moest herbergen. Waarom? Duidelijk was al snel het verschil in leeftijd. De Meern F3 is een eerstejaars F-team.

En in het begin bleek het ook zo te zijn, technisch vaardige spelers uit De Meern die vanaf de aftrap ten aanval trokken maar meteen geconfronteerd werden met de fysiek sterke Thomas, die Flip in het spel betrok, een iets te scherpe voorzet afleverde waardoor Martijn de bal wel binnen kon houden maar moest toestaan dat de keeper van De Meern zich ontfermde over de bal.

Zo ontspon zich een wedstrijd die voornamelijk op de helft van De Meern afspeelde dat toch terug moest door de fysiek en conditioneel sterkere jongens van Sporting F1. Ook bleek Sporting in staat soepel lopende aanvallen op te zetten door goed samenspel maar helaas, zeker in het begin, ontbrak voor het doel de scherpte. Wel leverde dit regelmatig corners op die weinig opleverden. In tegenstelling tot Koen had de keeper van De Meern veel te doen.

Doordat Sporting voornamelijk op de vijandelijke helft voetbalde kregen de aanvallers de kans zich te tonen en dat gebeurde ook regelmatig. Een mooi leerpuntje voor de trainingen zou het aanspelen kunnen zijn, aanspelen in de goede voet... doordat we op een kleine ruimte voetbalden hadden de aanvallers soms iets te weinig tijd om de bal voor de goede voet te krijgen en was de verdediging van De Meern in staat de eerste 10 minuten bij iedere doelpoging onze aanvallers een voet dwars te zetten.
Vooral Yves kon zijn techniek, felheid en snelheid tonen op het middenveld, Thomas nam regelmatig het besluit om in te schuiven op het middenveld in de wetenschap dat of Luc of Jenz als slot op de deur fungeerde.

Ondanks ons overwicht kwam De Meern er af en toe uit met hun balvaardige spitsen, zo leverde dit een corner op waaruit geen gevaar ontstond. Integendeel een messcherpe counter van Sporting eindigde met een hard schot van Flip dat de deklat (voor onze Vlaamse lezers) teisterde.
En nog steeds stond die hatelijke 0-0 op het digitale scorebord.

En de volgende aanval volgde met een sterk spelende David, een voorzet op Jan en opnieuw zo’n vervelend Meerns been dat niet meer dan een corner opleverde. Maar niet veel later wist Jan de ban te breken door voor de goal, omringd door Meernse verdedigers het hoofd koel te houden en van dichtbij de openingstreffer te maken.

En dat bleek naar meer te smaken. (Uw verslaggever maakte tijdens de wedstrijd gebruik van zijn telefoon door het verslag op te nemen. Helaas ging er vanaf dit moment iets fout en is er veel te horen op de opname: aanwijzing gevende ouders, roepende kinderen, een fluitende scheidsrechter, gejuich maar geen verslaggever meer.... lang leve de pen & papier. U zult nu moeten vertrouwen op de inmiddels verouderende herseninhoud van uw verslaggever)

Een paar minuten later was het 2-0. Na weer een corner kwam de bal voor de voeten van Thomas die geen seconde nadacht maar verwoestend uithaalde. Het was maar goed dat de bal het net raakte en geen tegenstander, deze zou met brancard van het veld gedragen zijn!

De 2-0 bracht rust, letterlijk en figuurlijk.

De tweede helft was een kopie van de eerste. Een veel sterker Sporting dat af en toe bedacht moest zijn op een counter van de tegenstander. Maar er was één groot verschil: de doelpunten.
Bij de tegenstanders was inmiddels het geloof in een goede uitslag verdwenen en als gevolg daarvan liep de voorsprong gestaag op. David, Flip (2x), Yves en opnieuw Jan scoorden voor Sporting. De tegenstander maakte gebruik van de vriendelijkheid van onze jongens door een goedlopende aanval te bekronen met een doelpunt.
En ach die tweede helft, wat moet daar nu verder van gezegd worden. Snel en duidelijk ingrijpende verdedigers, een sleurende Yves op het middenveld met voor hem voetballers die het veld breed hielden waardoor de tegenstander het uiteindelijk niet meer kon belopen en de telraam nodig was.

En zo mag gezegd worden dat Sporting bovenaan blijft staan in deze competitie en dat het team steeds beter op elkaar ingespeeld begint te raken en de spelers een duidelijker profiel krijgen:
Op doel onze Koen die nu al twee wedstrijden weinig te doen heeft maar op de juiste momenten zijn mannetje staat. Elke week weer bewijst Koen hoe handig het is om een vaste, gemotiveerde keeper te hebben. Dat geeft de verdedigers de kans om af en toe fouten te maken.
In de verdediging hebben we:
Jenz, keihard en niets ontziend in de duels, een echte vlo, elke aanvaller die hem passeert weet niet wat hem overkomt als Jenz hem op snelheid alsnog de voet dwarszet,
Luc, net als Jenz een verdediger die zijn snelheid en felheid goed weet te gebruiken en daarnaast rushes langs de zijlijn aflevert die hem vaak de kans geven ook een doelpuntje mee te pikken.
En Thomas, een sterke verdediger die een iets mindere snelheid weet te compenseren met een goed overzicht, daadkrachtig ingrijpen en beschikkend over een snoeihard schot en zijn blik afgelopen weken heeft kunnen verruimen door regelmatig door te schuiven naar het middenveld
Het middenveld dat vaak belopen wordt door Yves, gezegend met de snelheid en felheid van Jenz en Luc en daarnaast prima passeer bewegingen toont waarmee hij zichzelf de tijd geeft of te scoren of de aanvallers te bedienen, te beginnen met
Martijn, hardwerkend aan de rechterkant, de verdedigers van de tegenpartij bezig houdt en regelmatig een bruikbare voorzet afleverend voor
Jan, degene met de lastigste opdracht in het centrum van de aanval, degene met de minste tijd om iets fatsoenlijks met de ballen die hij krijgt te doen en daar meestal wonderwel in slaagt, goed kan kaatsen, oog heeft voor zijn medespelers en koel voor het doel. Op dat soort momenten toont Jan over een goede techniek te beschikken. Hij krijgt de bal waar hij hem hebben wil en dan
David, links - , midden of rechts het maakt hem niet uit, met een prima techniek en dito snelheid maakt ook hij wekelijks zijn doelpunt en als laatste is er
Flip, een flegmatieke linksbuiten pur sang, met de beste techniek en het beste schot, een linksbuiten die 100% rendement oplevert als hij de bal maar in de voeten gespeeld krijgt en met een achteloze voetbeweging de bal zo’n curve weet mee te geven dat iedere week weer de keeper van de tegenstander niets anders kan doen dan de bal uit het net halen.

Volgende week VVIJ F6, volgens de stand van 8 oktober onderaan met nul uit drie. Dat moet te doen zijn... denken we, toch?
En dus is het de taak van de jongens om hun slaap (09.00 is de aanvang) uit de ogen te wrijven, niet aan onderschatting te doen met dezelfde inzet als vandaag ook deze klus te klaren.
Maar eerst maandag en woensdag weer lekker trainen.

Uw niet zo vaak schrijvende toeschouwer: Joop.