Op 1 oktober 2011 speelden we uit tegen het D6-team van Maarssen. Het gras in Maarssen was kleddernat, zodat de bal een fontein van water uitspoot en rare kapriolen maakte. De Maarssenaren leken maar ukkies, dus we namen aan dat het een makkie zou worden.
In de eerste helft was de bal heel veel in de buurt van het Maarssense doel, en ook enkele malen erin. Wie daar precies welk aandeel in had, was voor de ouders (naast Mick’s doel) niet te zien vanwege de laag hangende zon. Nadat het ¬0-2 was, werd er door Sporting weer op doel geschoten. Een verdediger van Maarssen ving in een reflex de bal, en liet hem van schrik weer vallen, toen het tot hem doordrong dat dit een overtreding was. De scheids gaf een penalty, die genomen werd door Joep J. Hij zat: 0-3.
De tegenstander had in die eerste helft niet veel kansen, maar er was een mooi schot dat met een curve (helaas voor de tegenstander) links naast het doel zeilde. Bovendien werd er heel goed verdedigd, met name Cas en Jens deden goed werk.

De tweede helft was heel anders. Het leek wel of onze jongens slechter speelden dan in de eerste helft, en de Maarssenaren beter dan in de eerste helft. Het veld leek ineens echt heel slecht en nog meer smoesjes.
Milan had het duidelijk drukker dan Mick het in de eerste helft had gehad. Er werd nog steeds veel gespeeld in de –voor de ouders- verste helft van het veld. Een enkel e maal kwam de bal op de aanvallende helft, een paar keer dankzij Jurjen, die de bal alleen naar voren bracht. Eenmaal bij zo’n actie zagen we hem twijfelen: afspelen of zelf schieten? Hij koos voor afspelen, maar een Maarssenaar zat ertussen. Ook een actie van Splinter werd ondermijnd door een verdediger van Maarssen. De Maarssenaren waren even later succesvoller: 1-3.
De ouders waren nog even stomverbaasd toen een Maarssenaar geblesseerd op de grond lag; een ouder tilde hem op de schouder, en droeg hem naar de kant, alwaar hij de jongen als een zak aardappelen neerkwakte.
Er was ook nog een aanval waarbij Jurjen, vrij dicht bij het doel viel; of het een overtreding was, kon ik niet zien, maar de scheids vond in ieder geval van niet, en liet doorspelen, terwijl de Sportingspelers al waren gestopt. De Maarssenaren maakten daar dankbaar gebruik van, en scoorden weer: 2-3!
Het spel van Sporting (en de aanmoedigingen van de ouders) werden steeds koortsachtiger: een laatste break van Sam gaat mis, misschien wel vanwege het gejoel van de ouders en de hoge verwachtingen.
We waren heel opgelucht toen de scheids eindelijk affloot...