Op de warmste 1 oktober dag sinds mensenheugenis kreeg SporingD2 klop van CDWD2. Joop had nog gewaarschuwd dat voetballen tegen de hekkensluiter helemaal niks zegt aan het begin van de competitie. Het mocht niet baten. Vanaf de aftrap was al duidelijk dat de spelers er met hun koppie niet bij waren. Het leek wel of ze allemaal stroop in de benen hadden. Binnen de minuut keken ze al tegen een achterstand aan. Normaal gesproken zou dit het team wakker moeten schudden. Maar, nee hoor, het werd van kwaad tot erger. Duels werden verloren, het balverlies was dramatisch en voorin liepen spelers voortdurend buitenspel. Het was niet om aan te zien. Als de scheidrechter en de lijnrechter uitgeroepen worden tot ‘man of the match’ dan weet je het wel. Sporting D2 mocht van geluk spreken dat de stand bij rust 3-0 was. De trainers Yuri en Alex voelden zich in hun hemd gezet. De spelers kregen de wind van voren. Wij willen in de tweede helft iets anders zien. De ouders hielden hun hart vast. “Moeten we niet gewoon accepteren dat er vandaag niet meer in zit”. Yuri en Alex dachten daar toch anders over en lieten dat weten ook. Gelukkig pikten de spelers de boodschap op. Winnen zat er niet meer in, maar de eer redden wel. In de tweede helft hielden Sporting D2 en CDWD2 elkaar in evenwicht. Beide teams scoorden twee goals. Hiermee kwamen we uit op een eindstand van 5-2. Jammer van die vreselijke eerste helft.