Optimaal geprepareerd namen de D2 spelers (Frank, Quinten, Thijmen, David, Pedro, Joop, Kristof, Joes, Nikolai, Louis, Bram/invallers Lenny, Sem en Twan) hun posities in tegen Woudenberg D2. Om 12.00 uur precies blies scheidsrechter B. Rikken op zijn fluitje. Woudenberg werd meteen onder druk gezet en het veld klein gehouden. Geconcentreerd spelend werden de ballen over de flanken richting het doel van Woudenberg gespeeld. Louis maakte vanaf het eerste moment duidelijk dat hij een stempel op de wedstrijd wilde drukken. Het was aan zijn inzet te danken dat binnen vier minuten de Woudenbergse verdediging de kluts kwijt raakte en de bal in eigen doel werkte. Sporting D2 waande zich heer en meester op het veld . De D2 leek op een monsteroverwinning af te gaan. Als de drie prachtig indraaiende afstandsschoten van Bram niet net naast waren gegaan dan was dat misschien ook gebeurd. Maar dat was niet het geval. Na 15 minuten spelen begon de concentratie bij Sporting D2 af te nemen en kreeg Woudenberg meer vat op het spel. Alert reageerden de spelers van Woudenberg op de slordigheden in het spel van Sporting D2. Keeper Frank kreeg het steeds drukker en dan is het wachten op de tegengoal. Een doorgebroken speler van Woudenberg trok de stand gelijk. Als ouder aan de zijlijn hoop je op zo’n moment dat het team de draad weer oppakt. “Kom op Sporting”. De D2 stelde ons niet teleur. Als het op vechtlust aan komt staan ze hun mannetje. Het spel golfde op en neer. Mooi om te zien hoe de beide teams aan elkaar gewaagd waren. Met 2-2 gingen we de rust in. Met de ‘verse’ krachten Lenny, Sem (beiden net terug van schoolkamp) en Twan (terug van een griepje) begonnen we lekker aan de tweede helft (die overigens wat later begon omdat de grote boodschap van Rikken wat uitliep). Een klein veldoverwicht was het gevolg. Maar Woudenberg was niet gekomen om te verliezen. Alles werd uit de kast gehaald om Sporting D2 niet te laten scoren. Bram dacht daar anders over. Hij knalde zijn tweede van de dag met veel bravoure in de touwen. Even leek Woudenberg te breken. Al snel bleek dat niet alles is wat het lijkt. De spelers van Woudenberg rechtten de ruggen. Het spel verplaatste zich naar het Sporting doel. Terwijl de klok doortikte kwam Woudenberg langszij en eroverheen. Verbijsterd keken de Sporting ouders naar het scorebord (3-4) en snel naar de klok: nog 3 minuten. Het zou toch niet dat…