Alweer een lekker zonnetje, op 24 september 2011 toen we bij Delta Sports D4 in Houten op bezoek waren voor een bekerwedstrijd. Eerder had ik voor deze wedstrijd al afmeldingen ontvangen van Joep J. en van Mick, maar inmiddels waren daar nog Sam en Cas (keelontsteking, beterschap!) bijgekomen. Met 14 spelers zitten we altijd ruim in ons jasje, maar nu hadden we er zelfs één te weinig om een volledig elftal samen te stellen. Bijna alle D-teams hadden ‘overlap’ qua tijd met onze wedstrijd, behalve de D5. De D5 was zo vriendelijk om Mees, hun keeper, aan ons ter beschikking te stellen. Zo kwam het dus dat we dit keer twee ‘Balemansen’ in het veld hadden staan (en in de eerste helft ook nog eentje ernaast, want Walter, pa Balemans, ging vlaggen). 10 ‘eigen’ spelers en 1 geleende, dus dat betekende geen wissel. HenkJan gaf er een positieve draai aan: “nu hoeven we ook niet te beslissen wie er aan de kant moet blijven”.

De wedstrijd begon 20 minuten te laat, onder meer omdat de goals “op slot” zaten. De netten hingen heel raar in de doelen, en kennelijk kostte het veel tijd en moeite om alles in orde te maken. Toen we eindelijk begonnen, ging Delta Sports meteen fel in de aanval, en scoorde na 10 minuten al 1-0. Twee minuten later leken we mazzel te hebben, doordat de bal op Mees’ doellijn bleef liggen, maar met de bedoeling om verdedigend op te treden, duwde Sporting hem net over de lijn: 2-0. Oef.

Een DeltaSporter maakte ‘hands’, het spel stopte, maar om een of andere reden mocht Delta de bal uitnemen. Ons team was helemaal de kluts kwijt. Er ging erg veel fout. Zo kon Delta al snel weer schieten op doel. Mees kon de bal wel uit het doel houden, maar Delta had alweer een corner verdiend. Gelukkig ging hij naast. In een vliegende aanval van onze zijde werd Joep K. onderuit gehaald, maar daar gebeurde verder niet veel mee. Hetzelfde gold voor een overtreding jegens Milan.

Op een gegeven moment kon Splinter een mooie pass geven aan Friso, die hem uit de lucht in het doel trapte: 2-1. Toen had het nog wat kunnen worden met Sporting, maar Delta maakte er in de eerste helft nog 4-1 van. De inmiddels gearriveerde ouders vonden dat Sporting een opleving had dankzij hun komst (Mo gaf een reeks mooie inworpen, die ertoe leidden dat we elke keer 10 meter winst hadden), maar Delta schopte alweer een bal in Mees’ doel. Gelukkig had Tim, die de tweede helft stond te vlaggen gezien dat het buiten spel was. Delta deed het spelletje snel nog een keer, maar toen zonder buiten spel, en toen was het echt 5-1.

Er waren nog wel kansen, bijvoorbeeld door een mooie lange pass van Jens op Splinter, maar die ging naast. En een pass van Abraham op Jurjen, die kon schieten, maar door de Delta-keeper eruit werd gehouden. Derde kans was een enorme break van Splinter, die tot een corner leidde, waarbij de bal een hoop Sportingbenen raakte, maar helaas. Delta maakte nog een keer buiten spel, maar scoorde ook nog, 6-1, 7-1. Ze moesten Joep wel hebben, want in een aanval samen met Splinter werd-ie alweer onderuit gehaald, vlak bij het doel. Ik dacht even dat we een penalty zouden krijgen, maar het werd een vrije trap. Splinter nam hem. Het was een mooi schot, met een enorme curve naar links erin, waardoor de bal keurig links naast het muurtje zeilde, maar helaas ook (net) links naast het doel.

Delta Sports maakte nog wat fouten, waaronder nog een keer ‘hands’, nog een keer buiten spel, en gelukkig ook nog een eigen doelpunt: 7-2. Even leek het of dat de eindstand zou worden, want Mees zat in een flow van reddingen, maar na een rebound had Delta Sports toch weer prijs: 8-2.