Het was een mooie nazomers avond. Echt een avond die je kunt verwachten zo eind augustus. Zo’n avondje waarbij je eigenlijk het liefst nog eventjes naar het strand gaat om onder het genot van een drankje en een lekkere portie frites van het laatste zomerse weer te genieten, voor je het weet is het immers weer september en begint de dagelijkse sleur weer. Enfin, er moest gevoetbald worden. De tweede bekerwedstrijd van het nog prille seizoen stond op het programma. Tegenstander was SV Houten A2, een ploeg waarmee we twee jaar geleden onder leiding van Marcel nog de degens mee hadden gekruist. We misten een groot aantal jongens. Willem en Michiel hadden introductie van hun studie, ik was geblesseerd en moest rust houden, Brahim was ook niet helemaal okselfris en Fatih was nog steeds geschorst. De opdracht vooraf was dan ook simpel: resultaat maakt niet zoveel uit, zolang er maar lekker gevoetbald wordt. We startten in een 4-3-3 opstelling, waarbij een aantal jongens invielen. Bart speelde linkshalf en op de bank startten Daniël en Toni. Onder een luid geknal en gesis met een daarbij behorende rookwalm kwamen de jongens het veld op. Helaas was het vuurwerk niet voor ons bedoeld, maar voor de B1, die op het veld naast ons de plaatselijke derby tegen Hercules afwerkte (de B1 verloor overigens met 5-1). Waar we als toeschouwer gehoopt hadden op een soortgelijk spektakel, kwamen we bedrogen uit. Het spel was rommelig en het leek alsof de jongens nog niet helemaal wakker waren. Dit leverde dan ook gelijk al een goede mogelijkheid op voor de A2 uit Houten. De tegenstander was lang de bovenliggende partij en heel sporadisch kwamen onze jongens eruit. Dit leverde niet meer dan af en toe een speldenprikje op. Kylian had misschien nog wel de 1-0 op zijn voet, maar over de hele eerste helft gezien waren de kansen op één hand te tellen. De grootste kans van de eerste helft was dan ook voor de tegenstander. In een één tegen één duel tussen Mauro en de Houtense spits werd onze keeper geklopt en de spits leek de bal eenvoudig in de goal te kunnen schuiven. Gelukkig was daar onze redder in nood, Alex, die de bal van de lijn haalde zoals Toby Alderweireld dat een dag later tegen Vitesse ook zou doen (http://www.youtube.com/watch?v=w2WCROraGRs zie minuut 3:54). In de rust werd er een aantal tactische omzettingen gedaan. Toni kwam erin voor Soufian en Daniël verving Bart. Het 4-3-3 systeem werd vervangen door een 4-4-2 opstelling, waarbij Max en Toni in de spits speelden. Dit leek meteen zijn vruchten af te werpen want Toni bracht het gewenste vuur dat de ploeg zo hard nodig leek te hebben. Kansen leverde dit helaas niet op, en na ruim een uur spelen viel de goal alsnog aan de andere kant. Na een afgeslagen corner belandde de bal bij Michael, die met zijn gezicht naar onze goal niet goed gecoacht werd en de bal daarom maar over de achterlijn roste. Een nieuwe corner was het gevolg en de bal werd simpel binnengeknikt door de nummer 10. Ruim 5 minuten later was het opnieuw raak. De zon ging net onder toen Alex de bal wederom van de lijn haalde, maar dit leverde een scrimmage op waarbij de Houtense ploeg de bal het net weer liet bollen. Een heuse frommelgoal dus. De stand was 0-2 en onze jongens leken een laatste offensief voor te bereiden. Tom werd uit de verdediging geplukt en werd rechtsbuiten neergezet, zodat men achterin één op één ging spelen. Deze omzetting leverde wel een veldoverwicht op, maar helaas geen noemenswaardige kansen. Het offensief bleek dus een wanhoopsoffensief te zijn. Gelukkig is het (maar) een bekerwedstrijd en geen competitiewedstrijd, maar, ondanks dat als verzachtende omstandigheden het missen van een aantal basisspelers genoemd mag worden, feit is dat het toch echt beter zal moeten! Hier krijgen we komende zaterdag de kans op, als JSV Nieuwegein op bezoek komt. Ik heb er zin in! Maarten Ernest Foto's |